شادم كه به عشقت ز من آشفته تري هست

                                                                   (هدايت طبرستاني)

                       بنمای     ز رخ   پرده   که  محتاج نگاهیم

                                                                    (؟)

                            در خواب رود چشم و نیایی به خیالم

                                                           (عبدالله الفت)

                  دامن مکش از دستم،دست من و دامانت

                                            (فروغی بسطامی)

            این یکی حیران من می گشت و این حیران تو

                                                (هلالی جفتایی)

                                شرمنده ی جوانی از این زندگانیم

                                                                 (شهریار)

                          پیری رسید و ستی،پس کی خداپرستی

                                                        (ژولیده نیشابوری)

                ندارم  شکوه  از  بیگانگان  از خویش  می ترسم

                                                       (ژولیده نیشابوری)

                       شاید این باران که می بارد شما را تر کند

                                                      (جلیل سفربیگی)